Ιδεολογία

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ

Μεγαλώνουμε στην ακρογιαλιά, απέναντι στις γραμμές των οριζόντων, την ισχυρότερη πρόκληση για ταξίδι. Όσο πλησιάζουμε την πρώτη γραμμή, αυτή ξεμακραίνει και μεταμορφώνεται σε αέναο προορισμό... Διαβάστε Περισσότερα

 
Eudemonia.gr
Art Studio Dreams

Η γεύση των Χριστουγέννων και του Παπαδιαμάντη επάνω «Στο Χριστό στο Κάστρο»

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr

Εδώ και εικοσιπέντε χρόνια κάνω Χριστούγεννα Στο Χριστό στο Κάστρο με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
– Το Γιάννη το Νυφιώτη, και τον Αργύρη της Μυλωνούς, τους έκλεισε το χιόνι απάν’ στο Κάστρο, τ’ πέρα πάντα στο Στοιβωτό τον ανήφορο· τ’ ακούσατε;
Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος, αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων κι’ ελαιών οικογενειακού δείπνου, την εσπέραν της 23 Δεκεμβρίου του έτους 186…

Διαβάστε περισσότερα…

Art Studio Dreams

Τέχνη, η υπεραξία των χρήσιμων πραγμάτων και το αιωνόβιο Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr

Ασημένιο στέφανο γάμου από τη Μικρά Ασία, νυχτικό με λευκοκέντημα από την Κωνσταντινούπολη, πλουμισμένη ρόκα από τη Μακεδονία, σιδεροπρίονο, κουνιστό αλογάκι, χρυσοκέντητο μαξιλάρι από τα Ιωάννινα, θραύσμα από πλακάκι της Κιουτάχειας, «καλτσόξυλο», ξυλόγλυπτος σταυρός ευλογίας. Δεν προσέφεραν απλώς καλό έργο, αλλά διηγούνται και ιστορίες από άλλες εποχές. Κι έτσι κέρδισαν επαξίως περίοπτη θέση στις προθήκες του Μουσείου Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού, το οποίο εορτάζει έναν αιώνα ζωής. Αλλά δεν εξαντλήθηκαν εκεί. Η εσωτερική ακτινοβολία τους καλά κρατεί και έχει τη δύναμη να εμπνεύσει καινούργιες ιστορίες στους αενάως ευαίσθητους στα μηνύματα των καιρών καλλιτέχνες. Τα τεκμήρια της νέας ζωής των εκθεμάτων του Μουσείου παρουσιάζονται στο Τζαμί Τζισδαράκη, στην πλατεία Μοναστηρακίου, έως τις 28 Φεβρουαρίου. Διαβάστε περισσότερα…

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr
Travel Tales

Οι μικρές χάρες του Νοεμβρίου από τα Τζουμέρκα, τη Δεσφίνα, τη λίμνη Τσιβλού και τη Μονεμβασιά,  ως τη Χώρα Σφακίων

Μικρές χάρες του Νοεμβρίου ή μήπως χαρές; Σε έναν ατμοσφαιρικό μήνα οι χάρες και οι χαρές συναντώνται και ισορροπούν επάνω σε ένα θνησιγενές για το χατίρι της ομορφιάς και της αναγεννησιακής δύναμης του χειμώνα κόκκινο ή χρυσό φύλλο. Το κόκκινο σημαίνει πάθος και ομορφιά, το χρυσό πλούτος. Είναι όντως θαύμα αυτά τα σπουδαία να ενυπάρχουν σε ένα ημιθανές φυλλαράκι, που τρεμοπαίζει επάνω στο γυμνό κλαδί στο παραμικρό φύσημα του  κρύου αγέρα. Διαβάστε περισσότερα…

Art Studio Dreams

Κασιώτικα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς, στην πλώρη να το μάλαμα…

Εικονογράφιση Ειρήνη Ηλιοπούλου για την eudemonia.gr

Εικονογράφιση Ειρήνη Ηλιοπούλου για την eudemonia.gr

«Παλικάρι, παλικάρι, να ’ρκεται με το καράβι» φώναζε τότε στο νησί η ναννά (νονά) η Φουλιά όταν μας έβλεπε να ερχόμαστε από μακριά και μας καμάρωνε. Είχε γεννηθεί μέσα στην εποχή των καραβιών – τέλη 19ου , αρχές 20ου αιώνα – όταν η πιο αξιοζήλευτη θέση στην κοινωνία της Κάσου, ήταν να έχεις δικό σου καράβι και να «οργώνεις» τα πέλαγα. Διαβάστε περισσότερα…

Food Landscapes

Πρασόσουπα με λουκάνικα, η αρχοντιά του χωριάτικου και του φτωχικού

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr

Το φαγητό μας είναι απλό, χωριάτικο, μπορεί να μην σας αρέσει, μας είπε η κυρία Αφροδίτη και επικεντρώθηκε ξανά στον αριστοτεχνικό χειρισμό της φυλλόβεργας. Μα, ίσα-ίσα κυρία Αφροδίτη, γι αυτό είναι νόστιμα τα φαγητά σας, γιατί είναι «χωριάτικα». Διαβάστε περισσότερα…

©-Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr
Travel Tales

Ασκήσεις ησυχίας στις Πρέσπες με ατμοσφαιρικά τοπία και γριβάδι πλακί

Και οι περίκλειστοι τόποι έχουν τη χάρη τους, καθώς δημιουργούν μια ζεστή αγκαλιά για να ησυχάσει η ζωή και η ομορφιά. Οι Πρέσπες μου θυμίζουν τη σαγηνευτική ησυχία του Αγίου Όρους. Τα επιβλητικά μοναστήρια φαντάζουν έρημα, αλλά μέσα στους μακρόσυρτους διαδρόμους, πάνω στα σχεδόν ακατέργαστα παμπάλαια ξύλα, κυκλοφορούν αφήνοντας πίσω τους ένα αδιόρατο θρόισμα οι αφιερωμένες ζωές, η πίστη και η ευλογία. Και ξαφνικά μια μαυροφορεμένη φιγούρα ευκίνητου νέου ησυχαστή ταράζει για λίγο τη γαλήνη του μοναστηριού και χάνεται μέσα στο Καθολικό, όπου όλη η δύναμη της ζωής και της ψυχής των μοναχών συγκεντρώνεται σε έναν ύμνο στον Δημιουργό. Και στις Πρέσπες η ζωή μοιάζει ασάλευτη, μέχρι να την αναριγήσει μια μαύρη φιγούρα που πρόβαλε από τους καλαμιώνες ή και πάλλευκη σαν τη φυσική αθωότητα. Τα πουλιά ή οι βάρκες των Ψαράδων και του Αγίου Αχίλλειου. Αυτοί ασκούνται αδιαλείπτως με την πίστη τους στη καθημερινή ζωή στη δοξολογία του Δημιουργού. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Ευχέλαιο από τον οργασμό του ελαιώνα. Αρχαία και σύγχρονα τοπία της ελιάς την εποχή των λιομαζωμάτων

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr

Κορμοί σαν τις ρυτίδες των γονιών μας, καθώς τους φαντάζεται ο ποιητής. Με όλη την αδρότητα και τη σοφία των καιρών που περνούν και της έγνοιας που την λένε αλλιώς και αγάπη. Οι ελαιώνες της πατρίδας μας, οι ελιές της καρδιάς μας. Το ένα από τα τρία συστατικά της Ελλάδας, μαζί με το αμπέλι και το καράβι, καθώς λέει ο μύστης των φύλλων της ελιάς, επίσης ποιητής. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Η τσαϊτιά του Σταυρού, το νηστήσιμο πανηγύρι της Κάσου και τα μελωδικά τοπία καταγωγής

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr

Στην Κάσο δεν γίνεται πανηγύρι χωρίς πιλάφι. Ακόμα και όταν είναι νηστεία, όπως το πανηγύρι του Σταυρού, ένα από τα πλέον ατμοσφαιρικά, καθώς το αποκαλόκαιρο, 14 Σεπτεμβρίου,  συγκεντρώνει μυσταγωγούμενους του κασιώτικου γλεντιού, οι οποίοι σπεύδουν επί τούτου. Όπως ο Παναγιώτης, η Ντίνα, ο Νίκος, τα παιδιά από τη Νάξο, τη Σαντορίνη, την Πάρο, την Πάτρα, που παίζουν ούτι, τσαμπούνα, λύρα, και τραγουδούν. Αλλά και εμείς, που το τοπίο της καταγωγής μας, μας ακολουθεί και κάποια στιγμή επιστρέφουμε σε αυτό, πιο πλούσιοι σε εμπειρίες που το ταξίδι μας έδωσε. Διαβάστε περισσότερα…

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr
Travel Tales

Τα πρόσωπα των μαγειρείων του πανηγυριού της Πέρα Παναγίας στην Κάσο

Μια λύρα που αναστενάζει στο κέντρο της ομήγυρης των κεφισμένων γλεντιστών, είναι από τα πιο μεγάλα θαύματα στο νότιο Αιγαίο. Εκεί στο τόξο της λύρας – Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Χάλκη – μια μαντινάδα που γεννάται εν θερμώ από τα τρίσβαθα της ψυχής της παρέας και εκτοξεύεται σαν διάττοντας αστέρας στο στερέωμα του γλεντιού, μοιάζει πολύ με προσευχή, ιδιαιτέρως όταν τραγουδιέται πάνω στον κασιώτικο σκοπό «πάθος», έναν βυζαντινό λυγμό:

Και τα πουλιά που ’ναι πουλιά, έχουν κι εκείνα πάθη

Πάσι να φάσι τον καρπό και τα τσιμπά τ’ αγκάθι. Διαβάστε περισσότερα…

Food Landscapes

Ντολμαδάκια, η πιο μικρή μπουκιά Κάσου

© Nikos G. Mastropavlos / eudemonia.gr

Μεγαλώνοντας απέναντι στις γραμμές των οριζόντων εκπαιδευτήκαμε στην ιδεολογία των μικρών τόπων και των μεγάλων ονείρων. Αφού δεν βρήκαμε έτοιμα στη ζωή μας μεγάλα πράγματα, μεγαλώναμε τα μικρά για να μπορούν να σηκώσουν χιλίων τόνων όνειρα για να μας ταξιδέψουν και να μας «ταξιδέψουν» στον αφρό των κυμάτων και όχι στα βάθη του μπλάβου πόντου. Και τα μοιραζόμασταν. Ένα κοχύλι που μπλέχτηκε στα δίχτυα, ένα κοραλλένιο «μάτι της θάλασσας»,  ένα καραβάκι από τον ξερό μίσχο του άνθους του ασφόδελου, ένα τόσο δα μικρό ντολμαδάκι… Διαβάστε περισσότερα…