Category

Travel Tales

Travel Tales

Η τσαϊτιά του Σταυρού, το νηστήσιμο πανηγύρι της Κάσου και τα μελωδικά τοπία καταγωγής

Στην Κάσο δεν γίνεται πανηγύρι χωρίς πιλάφι. Ακόμα και όταν είναι νηστεία, όπως το πανηγύρι του Σταυρού, ένα από τα πλέον ατμοσφαιρικά, καθώς το αποκαλόκαιρο, 14 Σεπτεμβρίου,  συγκεντρώνει μυσταγωγούμενους του κασιώτικου γλεντιού, οι οποίοι σπεύδουν επί τούτου. Όπως ο Παναγιώτης, η Ντίνα, ο Νίκος, τα παιδιά από τη Νάξο, τη Σαντορίνη, την Πάρο, την Πάτρα, που παίζουν ούτι, τσαμπούνα, λύρα, και τραγουδούν. Αλλά και εμείς, που το τοπίο της καταγωγής μας, μας ακολουθεί και κάποια στιγμή επιστρέφουμε σε αυτό, πιο πλούσιοι σε εμπειρίες που το ταξίδι μας έδωσε.

Διαβάστε περισσότερα…
Travel Tales

Το Γεωπάρκο Σητείας, η Λασιθιώτικη κουζίνα και τα μυστήρια της Γης στην Ανατολή της Κρήτης

Γεωπάρκο Σητείας, μονή Τοπλού.

Στο Γεωπάρκο Σητείας, είδαμε, αφουγκραστήκαμε, γευτήκαμε, αισθανθήκαμε, ζήσαμε, την αέναη λειτουργία της γης στην ανατολή της Κρήτης· και νοιώσαμε να ζωντανεύει ο μύθος που έπεισε την παιδική φαντασία μας, ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος με χώμα, νερό και πνεύμα, και να γίνεται πραγματικότητα και αλήθεια. Όντως, το φανερό μυστικό της Κρήτης, το σώμα της, η γη της, είναι ζωή, και τα όπου Γης, Παγκόσμια Γεωπάρκα, που λειτουργούν υπό την αιγίδα της UNESCO, υπάρχουν για να μας το θυμίζουν και να μας προτρέπουν να απολαύσουμε τις αρχέγονες, όσο και σύγχρονες, χάρες και τις χαρές της.

Διαβάστε περισσότερα…

Related posts
Στο γλέντι με τις γυναίκες της Ελεύθερνας και το κρητικό πιλάφι
12 Μαρτίου 2018
Ρακή ή τσικουδιά: Ποιος είναι ο καλύτερος μεζές για το ελιξίριο της κρητικής ευδαιμονίας
14 Ιανουαρίου 2021
Στάκα, το μαγικό φίλτρο της κρητικής κουζίνας
6 Απριλίου 2020
Travel Tales

Τα πρόσωπα των μαγειρείων του πανηγυριού της Πέρα Παναγίας στην Κάσο

Μια λύρα που αναστενάζει στο κέντρο της ομήγυρης των κεφισμένων γλεντιστών, είναι από τα πιο μεγάλα θαύματα στο νότιο Αιγαίο. Εκεί στο τόξο της λύρας – Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Χάλκη – μια μαντινάδα που γεννάται εν θερμώ από τα τρίσβαθα της ψυχής της παρέας και εκτοξεύεται σαν διάττοντας αστέρας στο στερέωμα του γλεντιού, μοιάζει πολύ με προσευχή, ιδιαιτέρως όταν τραγουδιέται πάνω στον κασιώτικο σκοπό «πάθος», έναν βυζαντινό λυγμό:

Και τα πουλιά που ’ναι πουλιά, έχουν κι εκείνα πάθη

Πάσι να φάσι τον καρπό και τα τσιμπά τ’ αγκάθι. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Τσιτσίραβλα, τσίπουρα και η χαρά του τροφοσυλλέκτη στην άκρη του Πηλίου

Η χαρά της συλλογής της τροφής μας τροφοδοτεί με τον ενθουσιασμό των μικρών παιδιών, μας προτρέπει να βλέπουμε με την έκπληξη του πρωτοφανίστικου τον κόσμο και κάνει τη γεύση του απείρως πιο νόστιμη. Στις όχθες της Μεσογείου τα πράγματα δεν είναι μόνο αυτό που δείχνουν, αλλά και αυτά που σηματοδοτούν. Η νοστιμιά του φαγητού δεν έχει να κάνει μόνο με τα υλικά και τη συνταγή του, αλλά και με τα συναισθήματα και τις ιστορίες που το αρτύζουν. Εδώ έλεγαν  «ουκ επ’ άρτον μόνον ζήσετε άνθρωπος».

Διαβάστε περισσότερα…

Related posts
Κήποι απολαύσεων στο Ζαγόρι, με κοσμοπολίτικη αλευρόπιτα και αγριογούρουνο
23 Ιουνίου 2015
Travel Tales

Ο κυπριακός μεζές και η γεύση της παρέας στη μεγάλη Ελλάδα

Η γεύση της συντροφιάς είναι διάχυτη στη Μεγαλόνησο της ανατολικής Μεσογείου «που πλάτυνε το αίσθημα που είχα για την Ελλάδα», καθώς μας παραδίδει ο μύστης της ελληνικότητας Γιώργος Σεφέρης σε ένα γράμμα του στον Διαμαντή Διαμαντή. Ο Διαμαντής ήταν ζωγράφος. Κι εγώ έχω στα μάτια μου την ιδιαίτερη εικόνα της Κύπρου, όπως την αντιπροσωπεύει ένας άλλος, σύγχρονος, εικαστικός καλλιτέχνης, ο χαράκτης Χαμπής Τσαγκάρης, στα αυτιά μου την λαλιά της, μέσω των Φωνών του τραγουδιστή Μιχάλη Ττερλικά, και στο στόμα μου τη γεύση της από τα οινοποιήματα του Άκη Ζαμπάρτα, που, πλέον, δεν είναι του κόσμου ετούτου. Αυτοί συμβόλιζαν για εμένα το αίσθημα της συντροφιάς, το αίσθημα της Κύπρου, το αίσθημα της μεγάλης Ελλάδας. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Οι Γιανίτσαροι και οι Μπούλες χορεύουν μέσα στη ψυχή της Νάουσας

Υπάρχουν κάποια δρώμενα τόσο βαθειά θρονιασμένα στη συλλογική συνείδηση της κοινότητας, που καθιερώνονται ως τα άγια και τα όσια της· όπως οι Γιανίτσαροι και οι Μπούλες της Νάουσας. Διαδραματίζεται την Αποκριά, αλλά δεν είναι μασκαράτα. Είναι η αυθεντική έκφραση των μύχιων της πόλης, μια πτυχή της ζωής της που η καθαρότητά της, σαν τα νερά της Αράπιτσας ή το χιόνι στην κορυφή Τρία Πέντε Πηγάδια του Βερμίου ή το Ξινόμαυρο κρασί, σε κάνει να αναδακρυώνεις. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Τα μυστήρια του Διονύσου στο Κίτρος, στη Νέδουσα και στη Σκύρο

Ο Διόνυσος, μεγάλη η χάρη του χιλιάδες χρόνια τώρα, ήταν ένα πεδίο άσκησης απεριόριστης ελευθερίας. Οι αρχαίοι Έλληνες, οι οποίοι πίεζαν τον νου τους να φτάσει πολύ πιο πέρα από τα αισθητά, έως τον απειροελάχιστο κόκκο της ύλης του Δημόκριτου, το σύμπαν των ιδεών του Πλάτωνα ή την ευδαιμονία του Αριστοτέλη, νοσταλγούσαν την ελευθερία του μύθου για να διασκεδάζουν τα δεσμά του λόγου. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Οι μικρές χάρες του Νοεμβρίου από τα Τζουμέρκα, τη Δεσφίνα, τη λίμνη Τσιβλού και τη Μονεμβασιά,  ως τη Χώρα Σφακίων

Μικρές χάρες του Νοεμβρίου ή μήπως χαρές; Σε έναν ατμοσφαιρικό μήνα οι χάρες και οι χαρές συναντώνται και ισορροπούν επάνω σε ένα θνησιγενές για το χατίρι της ομορφιάς και της αναγεννησιακής δύναμης του χειμώνα κόκκινο ή χρυσό φύλλο. Το κόκκινο σημαίνει πάθος και ομορφιά, το χρυσό πλούτος. Είναι όντως θαύμα αυτά τα σπουδαία να ενυπάρχουν σε ένα ημιθανές φυλλαράκι, που τρεμοπαίζει επάνω στο γυμνό κλαδί στο παραμικρό φύσημα του  κρύου αγέρα. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Ασκήσεις ησυχίας στις Πρέσπες με ατμοσφαιρικά τοπία και γριβάδι πλακί

Και οι περίκλειστοι τόποι έχουν τη χάρη τους, καθώς δημιουργούν μια ζεστή αγκαλιά για να ησυχάσει η ζωή και η ομορφιά. Οι Πρέσπες μου θυμίζουν τη σαγηνευτική ησυχία του Αγίου Όρους. Τα επιβλητικά μοναστήρια φαντάζουν έρημα, αλλά μέσα στους μακρόσυρτους διαδρόμους, πάνω στα σχεδόν ακατέργαστα παμπάλαια ξύλα, κυκλοφορούν αφήνοντας πίσω τους ένα αδιόρατο θρόισμα οι αφιερωμένες ζωές, η πίστη και η ευλογία. Και ξαφνικά μια μαυροφορεμένη φιγούρα ευκίνητου νέου ησυχαστή ταράζει για λίγο τη γαλήνη του μοναστηριού και χάνεται μέσα στο Καθολικό, όπου όλη η δύναμη της ζωής και της ψυχής των μοναχών συγκεντρώνεται σε έναν ύμνο στον Δημιουργό. Και στις Πρέσπες η ζωή μοιάζει ασάλευτη, μέχρι να την αναριγήσει μια μαύρη φιγούρα που πρόβαλε από τους καλαμιώνες ή και πάλλευκη σαν τη φυσική αθωότητα. Τα πουλιά ή οι βάρκες των Ψαράδων και του Αγίου Αχίλλειου. Αυτοί ασκούνται αδιαλείπτως με την πίστη τους στη καθημερινή ζωή στη δοξολογία του Δημιουργού. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Λιομαζώματα, ευχέλαιο από τον οργασμό του ελαιώνα

Λιομαζώματα, λάδι, ψωμί, ελεοτριβείο στους Γαργαλιάνους.

Η ιεροτελεστία του λαδιού, των ευχών, των προσευχών, του χρίσματος, της κάθαρσης, τού καλλωπισμού, της τροφής, αιώνες τώρα, μοιάζει ίδια και απαράλλακτη στα αρχαία και σύγχρονα τοπία της ελιάς.

Κορμοί σαν τις ρυτίδες των γονιών μας, καθώς τους φαντάζεται ο ποιητής. Με όλη την αδρότητα και τη σοφία των καιρών που περνούν και της έγνοιας που την λένε αλλιώς και αγάπη. Οι ελαιώνες της πατρίδας μας, τα λιόδεντρα της καρδιάς μας. Το ένα από τα τρία συστατικά της Ελλάδας, μαζί με το αμπέλι και το καράβι, καθώς λέει ο μύστης των φύλλων της ελιάς, επίσης ποιητής. Μα, πρέπει να είσαι ποιητής για να μπορείς να μιλάς για τα δώρα των θεών, για τα αιθέρια έλαια, τις σπονδές, τις χοές και τις προσφορές. Να σε λένε Όμηρο, Σαπφώ, Αρχίλοχο, Ρωμανό, Παλαμά, Σεφέρη, Ελύτη, Ρίτσο για να μιλήσεις για τα σύμβολα του παλαιού και του νέου κόσμου. Διαβάστε περισσότερα…

Travel Tales

Κήποι απολαύσεων στο Ζαγόρι, με κοσμοπολίτικη αλευρόπιτα και αγριογούρουνο

«Η ταυτότητα των λαών της Μεσογείου σημαίνει το άνοιγμα προς τον Άλλο».

Άδωνις, ο σπουδαιότερος εν ζωή Άραβας ποιητής

Το Μιτσικέλι μας κλείνει τον ορίζοντα και οριοθετεί δυο κόσμους. Τον δικό μας και των άλλων πίσω από το βουνό. Για εκείνους που βρίσκονται τώρα στην επικράτεια της λίμνης Παμβώτιδας, είμαστε εμείς πίσω από το Βουνό. Πριν ήμασταν εμείς εκεί και ερχόμασταν προς τους άλλους πίσω από το βουνό.

Διαβάστε περισσότερα…

Related posts
Τσιτσίραβλα, τσίπουρα και η χαρά του τροφοσυλλέκτη στην άκρη του Πηλίου
23 Ιουνίου 2015